Meyer Vromen

Meyer Vromen werd op 29 oktober 1872 geboren in Lochem als zoon van Abraham Vromen en Zientjen Leverpoll. Hij was papierhandelaar en vestigde zich in Zutphen, waar hij een vooraanstaande positie innam binnen de Joodse gemeenschap.

Vromen trouwde in 1898 met Eva Meijer. Uit dit huwelijk werden vier kinderen geboren, onder wie Sientje, Abraham en Amalia. Eva Vromen-Meijer overleed in 1908. In 1912 hertrouwde Meyer met Veronica Cohen, die op 2 september 1881 in Arnhem was geboren.

Meyer Vromen was bestuurslid van de Joodse gemeente in Zutphen. In de jaren voor de Tweede Wereldoorlog behoorde hij daarmee tot de personen die binnen de Joodse gemeenschap bestuurlijke verantwoordelijkheid droegen. Hij kocht in 1920 het huis aan de Deventerweg 81, waar hij met zijn gezin woonde.

Na de Duitse bezetting werd de positie van de Joodse bevolking steeds verder beperkt. Vromen werd lid van de Joodse Raad. Vanuit deze positie maakte hij deel uit van het Joodse bestuur dat onder Duitse dwang was georganiseerd. De Joodse Raad kreeg de taak om maatregelen van de bezetter binnen de Joodse gemeenschap uit te voeren en daarover met de Duitse autoriteiten te communiceren.

Ook Vromen zelf werd rechtstreeks door de vervolging getroffen. In 1942 werd zijn woning aan de Deventerweg door de Duitse bezetter onteigend en in beheer genomen. In 1943 dook de familie Vromen onder. Het huis werd datzelfde jaar verkocht aan Herman Godefridus Hiemstra, een opkoper van Joods vastgoed.

De onderduik bood geen blijvende bescherming. Meyer Vromen en zijn vrouw Veronica werden in 1944 gedeporteerd. Op 6 september 1944 werden zij in Auschwitz vermoord. Meyer was 71 jaar oud.

Na de oorlog kwam het huis aan de Deventerweg 81 uiteindelijk terug bij de familie. Abraham Vromen, een zoon van Meyer uit zijn eerste huwelijk, werd aanvankelijk als bewindvoerder aangesteld. In 1949 volgde rechtsherstel door middel van een minnelijke schikking.