Veronica Vromen-Cohen

Veronica Cohen werd op 2 september 1881 geboren in Arnhem als dochter van Simon Cohen en Amalia Cohen-Bendien. Zij groeide op in een groot Joods gezin. Haar vader was koopman; haar moeder was een dochter van Wolf Coenraad Bendien en Fronika Landsberger. Veronica had onder anderen de broers Benjamin Willem, Maurits, Michel Julius, Constant, Henri, Emile en Robert en de zussen Eveline en Amalia.

Op 11 juni 1912 trouwde zij met Meyer Vromen, die in 1872 in Lochem was geboren en papierhandelaar was. Meyer was eerder getrouwd geweest met Eva Meijer, die in 1908 was overleden. Uit dat huwelijk waren Sientje, Abraham en Julie geboren. Veronica werd daarmee stiefmoeder van deze kinderen. In 1913 werd uit haar huwelijk met Meyer dochter Amalia geboren.

Veronica en Meyer woonden in Zutphen aan de Deventerweg 81, in een huis dat Meyer in 1920 had gekocht. Meyer was bestuurslid van de Joodse gemeente in Zutphen. Het gezin maakte deel uit van de plaatselijke Joodse gemeenschap.

Na de Duitse bezetting werden de leefomstandigheden voor Joodse inwoners steeds moeilijker. De woning aan de Deventerweg werd in 1942 door de Duitse bezetter onteigend en onder beheer geplaatst. In 1943 doken Meyer en Veronica onder. Hun woning werd datzelfde jaar verkocht aan Herman Godefridus Hiemstra, een opkoper van Joods vastgoed.

De onderduik bood uiteindelijk geen bescherming. Meyer en Veronica werden in 1944 opgepakt en gedeporteerd. Op 6 september 1944 werden zij in Auschwitz vermoord. Veronica was 63 jaar oud.

Van de vier kinderen van Meyer overleefde dochter Amalia de oorlog. Zij werd in 1913 in Zutphen geboren, trouwde in 1936 met Elkan Elias Sanders en later, in 1952, met Heiman van Dam. Zij overleed in 2014 op 101-jarige leeftijd.

Veronica Vromen-Cohen was een Arnhemse van geboorte die door haar huwelijk met Meyer Vromen deel werd van een Zutphens Joods gezin. Haar leven eindigde in Auschwitz, samen met dat van haar echtgenoot, terwijl hun dochter Amalia de vervolging overleefde.