Gedicht
Stolpersteine
Kijk met lopen naar beneden
grijs is vaak de vaste kleur
verbaasde stemming in mineur
peinzend over toen en heden
Zwervend door een oude stad
kwam ik ze zomaar tegen
tussen grijs en nat van regen
opgepakt en zelfs niets gejat
Hier ligt een enkel exemplaar
waar zij toen echt heeft gewoond
buren voelde zich beschroomd
een knik met klein handgebaar
Straten verder nog meer messing
Zo vier op rij lijkt heel gewoon
glans voert hier niet de boventoon
Cohen, Polak hier als herinnering
De meeste hebben meer dan haast
kijken niet naar grijs beneden
stil staan, ach zo lang geleden
en zwarte cabrio die langs me raast
Zo dacht ik even aan kristalnacht
de medemens werd daar belaagd
waarom, waarheen zo opgejaagd
wagon zo vol door wie bedacht
Nooit over struikelstenen vallen
glanzend 10x10 met matte datum
mensen uitgespuugd als kauwgom
velen keken om, maar niet allen
Kijk eens wat vaker naar beneden
noem hun naam in je gedachten
verleden is niet te verzachten
geniet van vrijheid als genot van heden
ZZ collectief-Henk- Zutphen 30 mei 2025